środa, 29 lipca 2015
Moi drodzy! Chciałam Wam oznajmić, że za godzinę wyjeżdżam na lotnisko, gdzie będę czekać na wylot do Turcji. Oznacza to, że na moim blogu zatrzyma się czas. Przerwa będzie trwała przez 12 dni. W tym czasie złapie trochę oddechu, odpocznę i poleniuchuję. Pomyślę również o ciekawych tematach, które później opiszę na blogu. Spędzę tam czas z książką, pt.,, Orinoko", autorstwa A. Fiedlera ( II cz. trylogii ). Dlatego możecie oczekiwać na recenzję. Pozdrawiam! :)
wtorek, 28 lipca 2015
Biografia autorów nr 5 - Krystyna Siesicka
Krystyna Siesicka
Krystyna Siesicka urodziła się 22 listopada 1928 r. w Dęblinie, a zmarła 3 lipca 2015 r. w Warszawie. Jej ojciec był z zawodu lotnikiem, a matka zajmowała się domem. W młodości ukończyła Studia Dziennikarskie ANP w Warszawie. Redagowała również czasopismo ,, Horyzonty Techniki. W późniejszym czasie zajęła się pisaniem felietonów do gazety ,, Kobieta i życie". Była prozaikiem i autorką książek dla młodzieży. Jej znanymi utworami literackimi są ,, Zapałka na zakręcie" z roku 1966, ,, Beethoven i dżinsy" z roku 1968, ,,Słoneczny, ranek" z roku 1974, ,, Nieprzemakalni" z roku 1980, ,, Gorzkie, słodkie pocałunki" z roku 2002 oraz wiele, wiele innych. W swojej twórczości zajmuje się sprawami młodych ludzi. Opowiada o ich radościach, smutkach, kłopotach i intensywnych doznaniach uczuciowych. Krystyna Siesicka była laureatką nagród:
1972 r. – Orle Pióro
1973 r. – Nagroda prezesa Rady Ministrów (za twórczość dla dzieci i młodzieży)
2000 – Medal Polskiej Sekcji Międzynarodowej Rady do Spraw Książki dla Młodych
(IBBY) za całokształt twórczości
Medal Komisji Edukacji Narodowej (KEN)
Harcerska Nagroda Literacka
Krzyż ,, Za Zasługi dla ZHP
2008 r. – Złoty Medal ,, Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Cytaty Krystyny Siesickiej:
,, Człowiek to rzeczownik, a rzeczownikiem rządzą przypadki."
,, Najgorsze są niepotrzebne spotkania."
,, Nic z tego, wracają tylko chwile. I najczęściej nieruchome jak zdjęcia. Tęsknota za nimi jest jak krzyk."
,, Żeby nie wiem jak człowiek był twardy, to z każdego uczucia coś w nim zostaje, uczy się czegoś, czego dawniej nie umiał, raz to jest dobre, raz nie. I z siebie też coś komuś zostawia w spadku."
,, Ludzie są jak wiatr. Jedni lekko przelecą przez życie i nic po nich nie zostaje, drudzy dmą jak wichry, więc zostają po nich serca złamane, jak jakieś drzewa po huraganie. A inni wieją jak trzeba. Tyle, żeby wszystko na czas mogło kwitnąć i owocować. I po tych zostaje piękno naszego świata..."
,, Ile wielkich spraw w życiu człowieka zależy od maleńkich, niedostrzegalnych nieomal decyzji."
,, Nie lubię takich ludzi, którzy robią łaskę, że żyją!"
,, Dlaczego można powtórzyć zapamiętaną melodię, a nie można zapamiętanego śmiechu? "
,, Kiedy wychodziłam za niego za mąż, doprawdy, kochałam tylko jego. A teraz on wymaga, żebym kochała także jego guziki, oczywiście te oderwane! I dolegliwości dwunastnicy! I drugie śniadania, o których szykowaniu zawsze zapominam zupełnie niechcący! Wczoraj przyszedł do mnie z guzikiem od marynarki. Guzik miał w ręku, rozumiesz? I ja mu powiedziałam, żeby poszedł do babuni. Piotr się wściekł. Mówi, że on nie ożenił się z babunią, tylko ze mną! Że to chyba rzeczywiście była pomyłka, bo babunia bardziej dba o niego niż ja! Że on też ma ambicję, i nie będzie latał z byle guzikiem do babuni wtedy, kiedy ja mogłabym przyszyć ten guzik bez żadnego gadania! Najgorsze jest to, że Piotr ma rację. Kiedy się wychodzi za mąż, trzeba kochać guziki swego męża i jego dwunastnicę. Z całą pewnością - trzeba! I ja na pewno kochałabym to wszystko w Piotrze, gdybym nie pokręciła zaraz na początku. A ja pokręciłam, bo jak się ma dziewiętnaście lat, to człowiek nie myśli o guzikach i dwunastnicy, bo wcale nie wie, że to się mieści pod jednym słowem - miłość. "
,, Ja nie kocham słowami. Nie lubię słów, niektóre są chyba tylko po to stworzone, żeby je cofać. Między innymi po to stworzone jest "kocham"."
,, Dlaczego życie nie jest snem z którego można się obudzić?"
,, (...) dopóki człowiek potrafi się śmiać sam do siebie, dopóty jest z nim wszystko w porządku."
,, Bez drobiazgów można żyć, bez ludzkiej przyjaźni - trudniej."
,, Jeżeli chcesz, żeby twoje życie było piękne, może takie być. Przecież to ty sam je układasz, nie?"
,, Z pogodą to jak z humorem, właściwie nigdy nie wiadomo, kiedy się zmieni i do jakiego stopnia."
,, Rośliny są jak ludzie, potrzebują miłości, ale i ludzie są jak rośliny, pozbawieni miłości więdną..."
,, I przyszło mi do głowy, że w życiu też nie powinien się liczyć styl, tylko barwa."
,, Nie można kogoś okłamywać niechcący. Jeżeli niechcący wprowadziło się kogoś w błąd, to nie jest żadne okłamywanie, tylko niefortunna pomyłka."
,, Wspólne życie to wspólny dom, wspólne zakupy, wspólne marzenia, ale przecież także i to... mój domowy pantofel pod jego tapczanem. Niby prozaiczna rzecz, a przecież zamyka się tu cała poezja."
,, Są meble, które przeszkadzają i są meble niezbędne! To tylko od ciebie zależy, jakim meblem się staniesz."
,, Ja kochałam mamę okrężnymi drogami. "
,, Dopóki miłość pozostaje niemożliwa do opisania, dopóty jesteśmy ludźmi, a nie tylko mieszaniną kodu genetycznego, fizjologii, skoków adrenaliny i Bóg wie czego jeszcze! i nie mieszajmy liter alfabetu z miłością, bo zepsujemy albo miłość albo alfabet."
,, Zostanie ślepa jak kot, któremu natura nie pomogła w porę otworzyć oczu."
,, "To" jest niezwykle pojemnym słowem [...], wszystko się w nim mieści, wszystko da się w nim upchnąć."
Krystyna Siesicka
Krystyna Siesicka urodziła się 22 listopada 1928 r. w Dęblinie, a zmarła 3 lipca 2015 r. w Warszawie. Jej ojciec był z zawodu lotnikiem, a matka zajmowała się domem. W młodości ukończyła Studia Dziennikarskie ANP w Warszawie. Redagowała również czasopismo ,, Horyzonty Techniki. W późniejszym czasie zajęła się pisaniem felietonów do gazety ,, Kobieta i życie". Była prozaikiem i autorką książek dla młodzieży. Jej znanymi utworami literackimi są ,, Zapałka na zakręcie" z roku 1966, ,, Beethoven i dżinsy" z roku 1968, ,,Słoneczny, ranek" z roku 1974, ,, Nieprzemakalni" z roku 1980, ,, Gorzkie, słodkie pocałunki" z roku 2002 oraz wiele, wiele innych. W swojej twórczości zajmuje się sprawami młodych ludzi. Opowiada o ich radościach, smutkach, kłopotach i intensywnych doznaniach uczuciowych. Krystyna Siesicka była laureatką nagród:
Cytaty Krystyny Siesickiej:
,, Człowiek to rzeczownik, a rzeczownikiem rządzą przypadki."
,, Najgorsze są niepotrzebne spotkania."
,, Nic z tego, wracają tylko chwile. I najczęściej nieruchome jak zdjęcia. Tęsknota za nimi jest jak krzyk."
,, Żeby nie wiem jak człowiek był twardy, to z każdego uczucia coś w nim zostaje, uczy się czegoś, czego dawniej nie umiał, raz to jest dobre, raz nie. I z siebie też coś komuś zostawia w spadku."
,, Ludzie są jak wiatr. Jedni lekko przelecą przez życie i nic po nich nie zostaje, drudzy dmą jak wichry, więc zostają po nich serca złamane, jak jakieś drzewa po huraganie. A inni wieją jak trzeba. Tyle, żeby wszystko na czas mogło kwitnąć i owocować. I po tych zostaje piękno naszego świata..."
,, Ile wielkich spraw w życiu człowieka zależy od maleńkich, niedostrzegalnych nieomal decyzji."
,, Nie lubię takich ludzi, którzy robią łaskę, że żyją!"
,, Dlaczego można powtórzyć zapamiętaną melodię, a nie można zapamiętanego śmiechu? "
,, Kiedy wychodziłam za niego za mąż, doprawdy, kochałam tylko jego. A teraz on wymaga, żebym kochała także jego guziki, oczywiście te oderwane! I dolegliwości dwunastnicy! I drugie śniadania, o których szykowaniu zawsze zapominam zupełnie niechcący! Wczoraj przyszedł do mnie z guzikiem od marynarki. Guzik miał w ręku, rozumiesz? I ja mu powiedziałam, żeby poszedł do babuni. Piotr się wściekł. Mówi, że on nie ożenił się z babunią, tylko ze mną! Że to chyba rzeczywiście była pomyłka, bo babunia bardziej dba o niego niż ja! Że on też ma ambicję, i nie będzie latał z byle guzikiem do babuni wtedy, kiedy ja mogłabym przyszyć ten guzik bez żadnego gadania! Najgorsze jest to, że Piotr ma rację. Kiedy się wychodzi za mąż, trzeba kochać guziki swego męża i jego dwunastnicę. Z całą pewnością - trzeba! I ja na pewno kochałabym to wszystko w Piotrze, gdybym nie pokręciła zaraz na początku. A ja pokręciłam, bo jak się ma dziewiętnaście lat, to człowiek nie myśli o guzikach i dwunastnicy, bo wcale nie wie, że to się mieści pod jednym słowem - miłość. "
,, Ja nie kocham słowami. Nie lubię słów, niektóre są chyba tylko po to stworzone, żeby je cofać. Między innymi po to stworzone jest "kocham"."
,, Dlaczego życie nie jest snem z którego można się obudzić?"
,, (...) dopóki człowiek potrafi się śmiać sam do siebie, dopóty jest z nim wszystko w porządku."
,, Bez drobiazgów można żyć, bez ludzkiej przyjaźni - trudniej."
,, Jeżeli chcesz, żeby twoje życie było piękne, może takie być. Przecież to ty sam je układasz, nie?"
,, Z pogodą to jak z humorem, właściwie nigdy nie wiadomo, kiedy się zmieni i do jakiego stopnia."
,, Rośliny są jak ludzie, potrzebują miłości, ale i ludzie są jak rośliny, pozbawieni miłości więdną..."
,, I przyszło mi do głowy, że w życiu też nie powinien się liczyć styl, tylko barwa."
,, Nie można kogoś okłamywać niechcący. Jeżeli niechcący wprowadziło się kogoś w błąd, to nie jest żadne okłamywanie, tylko niefortunna pomyłka."
,, Wspólne życie to wspólny dom, wspólne zakupy, wspólne marzenia, ale przecież także i to... mój domowy pantofel pod jego tapczanem. Niby prozaiczna rzecz, a przecież zamyka się tu cała poezja."
,, Są meble, które przeszkadzają i są meble niezbędne! To tylko od ciebie zależy, jakim meblem się staniesz."
,, Ja kochałam mamę okrężnymi drogami. "
,, Dopóki miłość pozostaje niemożliwa do opisania, dopóty jesteśmy ludźmi, a nie tylko mieszaniną kodu genetycznego, fizjologii, skoków adrenaliny i Bóg wie czego jeszcze! i nie mieszajmy liter alfabetu z miłością, bo zepsujemy albo miłość albo alfabet."
,, Zostanie ślepa jak kot, któremu natura nie pomogła w porę otworzyć oczu."
,, "To" jest niezwykle pojemnym słowem [...], wszystko się w nim mieści, wszystko da się w nim upchnąć."
Moi kochani czytelnicy!
Bardzo przepraszam Was za moją dosyć długą nieobecność na blogu, lecz nie martwcie się, nie zapomniałam o nim. :)
Jutro wylatuję do Turcji na wakacje, więc mam przyjemność przed wyjazdem zaprezentować Wam moją recenzję na temat ostatnio przeczytanej przeze mnie książki, pt.,, Zapałka na zakręcie", autorstwa Krystyny Siesickiej. W tej młodzieżowej, nieco romantycznej powieści poznamy losy głównej bohaterki Magdaleny, nazywanej również Madą. Dziewczyna wyjeżdża na wakacje z radością, ponieważ spotka się ze swoimi starymi przyjaciółmi. Ich spokój zakłóci jednak, pewien chłopak Marcin. Nikt go nie zna, lecz zdążył już dostać opinię chuligana, ponieważ nie zdał matury. Madę intryguje natomiast ten chłopak. Po paru spotkaniach zdążyła się w nim zakochać, ale Marcin wydaje się obojętny wobec nastolatki. Nikt nie wie jakie tłumi w sobie uczucia. Może jednak uczucie miłości... Dalsza akcja książki toczy się po wakacjach. Mada spotka się po raz kolejny z Marcinem i wtedy to okaże się jaka sytuacja pochodząca z czarnej przeszłości, tak mocno wpłynęła na chłopaka, że nie potrafi się on otworzyć do świata..
Książka bardzo mi się spodobała. Nie chodzi tylko o to, że był tam poruszany wątek miłosny... :p
Trzymała mnie ona w ciągłym napięciu, nie mogłam się od niej oderwać. Ciągle byłam ciekawa, co stanie się na kolejnej karcie powieści. Autorka Siesicka napisała ten utwór w niestandardowy sposób. Opisywała, jak widzi Mada daną sytuację, jak się w niej czuje i co myśli, a później ( na przemian )przedstawiała obraz tej samej sytuacji widziany oczami Marcina. Było to bardzo interesujące i niezwyczajne. Ta książka w ogóle pokazała mi, jak są skonstruowani nastolatkowie i jak podchodzą do różnych spraw życiowych, również tych trudnych.
Ocena: 10/10 :-)
Oto i ona!
Gdy kogoś zainteresują dalsze losy Mady i Marcina, proszę sięgnąć po książkę, pt.,, Pejzaż sentymentalny". :)
Dziękuję!
wtorek, 21 lipca 2015
Czy niemowlętom trzeba czytać książki?
Niektórzy uważają, że czytanie książek niemowlętom jest zbędne i niepotrzebne, ponieważ one nie potrafią mówić i niczego nie rozumieją. Takie myślenie to błąd. Zawsze jest odpowiedni moment na wprowadzenie ich do pięknego świata książek. Powinny być one jednak dostosowane do wieku dziecka. Wszystkie maluchy uwielbiają oglądanie kolorowych obrazków z kimś, kogo kochają, np. mamą, tatą, babcią, czy siostrą. Siedząc przytulone na kolanach bliskich im czują się szczęśliwe i bezpieczne. Kiedy regularnie czytamy książki z naszymi dziećmi obdarzamy je czymś niepowtarzalnym na całe życie. Takie dzieci na całe swoje życie zyskują w książkach źródło radości, ciekawości i pociechy w każdej sytuacji.
Czytając dzieciom książki umożliwiamy im lepszy start życiowy.
Półgodzinne czytanie książki każdego dnia wystarczy, aby maluszek mimochodem nauczył się wielu rzeczy. Takie dzieci wcześniej i chętniej zaczynają mówić i zachowują tę przewagę do końca życia. Potrafią się też łatwiej skoncentrować na jednej czynności - co jest bardzo ważne nie tylko w szkole, ale również w ich całym późniejszym życiu.
Niemowlęta nie usiedzą spokojnie w jednym miejscu i ze skupieniem nie będą słuchały całego wierszyka. Dzieciątko może w każdym momencie przerwać czytanie, przewracać kartki lub je ślinić. Z biegiem czasu każde dziecko zrozumie, że w książkach są ciekawe historyjki i zacznie ich słuchać. Dzieci lubią pokazywać obrazki i słuchać jak osoba czytająca je nazywa: „Tak, właśnie, to jest krówka! Ona robi muuuu " Dzieci same najlepiej wiedzą, co już rozumieją i jaki dalszy etap jest odpowiedni. Każde dziecko rozwija się w innym czasie i na inny sposób. Chcą one brać czynny udział i samodzielne decydować, która strona ma być oglądana i jak często. Niemowlęta pokazują dorosłym, co je bawi i śmieszy. By wiedzieć, czego potrzebują, trzeba obserwować ich zachowanie podczas czytania książeczek, tak samo jak przy każdej innej czynności. Czytanie na głos pozwala na stymulację rozwoju mózgu dziecka.W tym okresie najlepiej poznawać je z krótkimi i rymowanymi wierszykami.
Między pierwszym a drugim rokiem życia dzieci chętnie słuchają krótkich historyjek o nich samych i o rzeczach, które znajdują się w ich otoczeniu: o wstawaniu, myciu, jedzeniu, przewijaniu, o wspólnych zakupach. Maluchy uwielbiają, kiedy przy wspólnym czytaniu naśladujemy głosy różnych zwierzątek i używamy innych dźwiękonaśladowczych określeń. Dzieci chcą w aktywny sposób uczestniczyć we wspólnym czytaniu książek, dlatego pozwólmy im obracać stronice książek. Chcą abyśmy je pytali: „ojej, a co pływa w stawie?" Są dumne, kiedy mogą nam odpowiedzieć.
Trzyletnie dzieci rozumieją już o wiele więcej i ich ciekawość wzrasta. Chcą decydować samodzielnie, jaka historyjka ma znaleźć się na kolanach mamy i jaka książeczka ma być czytana. Trzylatki bardzo lubią opowieści o zwierzętach, bajdurzenie i zwariowane historyjki, w których zdarzają się zmyślone rzeczy, które nie istnieją, jak np. czarowanie różdżką. Dzieci, którym rodzice i opiekunowie dużo czytają, znają bajki i wiersze na pamięć. To też czas, kiedy dzieci zaczynają zadawać różne pytania, kiedy możemy z nimi rozmawiać o tym, co działo się w książkach, co to jest dobro i zło. Czytanie kilkulatkowi rozbudza w nim ciekawość świata i pomaga mu zrozumieć siebie i innych.
Badania naukowe wskazują, że każde dziecko powinno spotkać się z książką każdego dnia. Ich kontakt nie powinien zostać przerwany!!!
Co daje wspólne czytanie?
Buduje mocną, nieprzerwaną więź pomiędzy dorosłym a jego potomkiem; Pobudza rozwój mózgu; Wzbogaca słownictwo malucha, poszerza wiedzę; Rozbudza zainteresowania, uruchamia wyobraźnię; Uczy myślenia, pomaga w zrozumieniu siebie, ludzi i świata; Pobudza rozwój emocjonalny, rozwija wrażliwość, Uczy wartości moralnych, wpływa na zmianę postaw; Sprzyja szybszemu samodzielnemu mówieniu, a później pisaniu i czytaniu; Kształtuje nawyk czytania na całe życie; Chroni przed uzależnieniem od sprzętów nowoczesnej technologiiJak wybierać książki:
ciekawe dla dziecka i dopasowane do wieku dostosowane do wrażliwości dziecka - nie wzbudzające strachu, lęków, stanu trwogi i niepokojów napisane lub tłumaczone poprawną i ładną polszczyzną uczące racjonalnego myślenia promujące pozytywne wzorce postępowania unikające stereotypów kulturowych związanych z rasą, płcią itp. budujące pozytywny stosunek do świata i wiarę w siebie
Ten post jest skierowany dla wszystkich rodziców i ich pociech! :-)
poniedziałek, 20 lipca 2015
Teraz czas na parę ciekawostek o naszych ukochanych książkach! :-)
Wirtualna biblioteka ,, Books24x7" gromadzi wiele materiałów z dziedzin:
Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych jest największą biblioteką świata. Powstała ona w 1800 r. Posiada ponad 130 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln utworów literackich, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500 tys. filmów, a to wszystko jest przetłumaczone na ponad 460 języków! Całość ekspozycji zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmanów oraz biblioteką sztuki. Pracuje w niej 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy. Pełni funkcję Biblioteki Narodowej.
Biblioteka Kongresu oficjalnie wpisała język śląski do rejestru języków świata. Międzynarodowa Organizacja Językowa również zarejestrowała język śląski i przypisała mu kod ISO"szl".
Biblioteka Aleksandryjska jest największą biblioteką świata starożytnego w Aleksandrii. Jest ona założona przez Ptolemeusza I Sotera za radą Demetriusza z Faleronu. Wydarzyło się to ok. 350-283 r. p.n.e. Biblioteka działała przy Museionie, ówczesnym odpowiedniku instytutu badawczo-naukowego. Dzięki Ptolemeuszowi II Filadelfos, biblioteka znacząco powiększyła swoją kolekcję. Nakazał przeszukania rejonu śródziemnomorskiego w poszukiwaniu cennych pism. Niektóre wykupywano, inne tylko przepisywano. Każda osoba przyjeżdżająca do Aleksandrii z jakąś księgą, musiała ją zostawić w depozycie biblioteki, aby można było ją skopiować.
Zniszczenie biblioteki
Podczas najazdu Cezara na Egipt ok.48,47 p.n.e. od okrętów egipskich zajął się ogniem Pałac Królewski, a następnie przeniósł swój kierunek na bibliotekę. Prawdopodobnie nie wszystkie zestawy spłonęły, ponieważ Serapeion został nienaruszony, lecz spora ich część tak. W 391 r., na rozkaz cesarza Teodozjusza, patriarcha Teofil spalił część Serapeionu ( gdzie były księgi pogańskie). Ostatecznie w 642 r. księgozbiór zniszczono na rozkaz kalifa Omara, który polecił Arabom spalenie wszystkich ksiąg niewiernych.
W 1989 r. władze Egiptu rozpisały konkurs architektoniczny na projekt nowej biblioteki, która ma być kontynuacją i nawiązaniem do tradycji. Budowa została oficjalnie rozpoczęta w 1995 r. Nowa Biblioteka Aleksandryjska, zwana Bibliotheca Alexandrina, została ukazana w 2002 roku i jest powszechnie uznawana za jedną z najważniejszych realizacji architektonicznych ostatnich dziesięcioleci.
Ciekawostka nr 5 - Największa polska biblioteka
W 1930 r. utworzono Bibliotekę Narodową (organizowano od 1919 r.).Jej tradycje sięgają jednak jeszcze XVIII wieku, kiedy w Polsce ukazała się duża biblioteka publiczna - Biblioteka Załuskich. Zbiory pochodzące z tej osiemnastowiecznej biblioteki wraz z księgozbiorem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswillu i kolekcjami Biblioteki Wilanowskiej, włączono w księgozbiór powstającej Biblioteki Narodowej. Duża część asortymentów spłonęła w 1944 roku.
W bułgarskim Muzeum Narodowym, w Sofii można obejrzeć najstarszą książką świata. Wystawiony w muzeum obiekt, to sześć połączonych ze sobą płytek z 24-karatowego złota. Są one zapisane językiem Etrusków, którego nikt do tej pory nie zdołał w pełni odczytać. Książka posiada też ilustracje: jeźdźca, syreny, harfy oraz żołnierzy. Jej wiek oszacowano na 2,5 tys. lat. Maleńka książka została odkryta 60 lat temu, podczas kopania kanału w południowo - wschodniej Bułgarii.
W Piotrowicach w willi Zygmunta Szkocnego znajduje się Muzeum Najmniejszej Książki Świata. Zygmunt Szkocny ur. w 1911 roku jest z zawodu architektem. Pierwszym dziełem pana Szkocnego była książeczka o wymiarach 15 x 20 mm, poświęcona historii III powstania śląskiego opisanego w 15280 literach. Kolejne dzieła były coraz mniejsze. Do wybuchu wojny wykonał 12 miniaturowych książeczek.Wszystkie miniatury są pisane ręcznie, piórkiem technicznym na papierze welurowym lub kancelaryjnym i oprawione zgodnie z regułami sztuki introligatorskiej w cielęcą skórę. Takie zajęcie wymaga niezwykłej cierpliwości, wytrwałości, a przede wszystkim zdolności. Autor najmniejszych książek świata posiada certyfikat Guinnessa przyznany w 1994 roku.
CIEKAWOSTKI
Ciekawostka nr 1 - Największa na świecie biblioteka online
Wirtualna biblioteka ,, Books24x7" gromadzi wiele materiałów z dziedzin:
- zarządzanie
- IT
- inżynieria
- finanse
- oraz administracja publiczna
Jest ona uznawana za największy zbiór książek i artykułów w wersji online, w Polsce. W 2007 r., w pierwszych dniach stycznia do tej ogromnej biblioteki dodano 278 nowych tytułów. Na skutek tego liczy ona już ponad 12 tys. egzemplarzy. Do korzystania z tego wielkiego zestawu wystarczy standardowa przeglądarka stron internetowych. Adres: www.books24x7.pl
Ciekawostka nr 2 - Największa biblioteka świata
Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych jest największą biblioteką świata. Powstała ona w 1800 r. Posiada ponad 130 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln utworów literackich, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500 tys. filmów, a to wszystko jest przetłumaczone na ponad 460 języków! Całość ekspozycji zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmanów oraz biblioteką sztuki. Pracuje w niej 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy. Pełni funkcję Biblioteki Narodowej.
Biblioteka Kongresu oficjalnie wpisała język śląski do rejestru języków świata. Międzynarodowa Organizacja Językowa również zarejestrowała język śląski i przypisała mu kod ISO"szl".
Przez kilka lat Związek Ludności Narodowości Śląskiej i Ruch Autonomii Śląska próbował oficjalne zarejestrować język Ślązaków. Język śląski jest teraz drugim zarejestrowanym językiem na Śląsku, pierwszym był język dolnośląski.
Ciekawostka nr 3 - Największa biblioteka świata starożytnego
Biblioteka Aleksandryjska jest największą biblioteką świata starożytnego w Aleksandrii. Jest ona założona przez Ptolemeusza I Sotera za radą Demetriusza z Faleronu. Wydarzyło się to ok. 350-283 r. p.n.e. Biblioteka działała przy Museionie, ówczesnym odpowiedniku instytutu badawczo-naukowego. Dzięki Ptolemeuszowi II Filadelfos, biblioteka znacząco powiększyła swoją kolekcję. Nakazał przeszukania rejonu śródziemnomorskiego w poszukiwaniu cennych pism. Niektóre wykupywano, inne tylko przepisywano. Każda osoba przyjeżdżająca do Aleksandrii z jakąś księgą, musiała ją zostawić w depozycie biblioteki, aby można było ją skopiować.
Zniszczenie biblioteki
Podczas najazdu Cezara na Egipt ok.48,47 p.n.e. od okrętów egipskich zajął się ogniem Pałac Królewski, a następnie przeniósł swój kierunek na bibliotekę. Prawdopodobnie nie wszystkie zestawy spłonęły, ponieważ Serapeion został nienaruszony, lecz spora ich część tak. W 391 r., na rozkaz cesarza Teodozjusza, patriarcha Teofil spalił część Serapeionu ( gdzie były księgi pogańskie). Ostatecznie w 642 r. księgozbiór zniszczono na rozkaz kalifa Omara, który polecił Arabom spalenie wszystkich ksiąg niewiernych.
Ciekawostka nr 4 - Nowa Biblioteka Aleksandryjska
W 1989 r. władze Egiptu rozpisały konkurs architektoniczny na projekt nowej biblioteki, która ma być kontynuacją i nawiązaniem do tradycji. Budowa została oficjalnie rozpoczęta w 1995 r. Nowa Biblioteka Aleksandryjska, zwana Bibliotheca Alexandrina, została ukazana w 2002 roku i jest powszechnie uznawana za jedną z najważniejszych realizacji architektonicznych ostatnich dziesięcioleci.
Ciekawostka nr 5 - Największa polska biblioteka
W 1930 r. utworzono Bibliotekę Narodową (organizowano od 1919 r.).Jej tradycje sięgają jednak jeszcze XVIII wieku, kiedy w Polsce ukazała się duża biblioteka publiczna - Biblioteka Załuskich. Zbiory pochodzące z tej osiemnastowiecznej biblioteki wraz z księgozbiorem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Muzeum Narodowego Polskiego w Rapperswillu i kolekcjami Biblioteki Wilanowskiej, włączono w księgozbiór powstającej Biblioteki Narodowej. Duża część asortymentów spłonęła w 1944 roku.
Biblioteka ta gromadzi książki, periodyki, publikacje elektroniczne i audiowizualne wydawane na terenie RP, oraz polonika zagraniczne. Przyznano jej miano najważniejszej biblioteki naukowej o profilu humanistycznym, głównym archiwum piśmiennictwa narodowego i krajowym ośrodkiem informacji bibliograficznej o książce, placówką naukową, a także ważnym ośrodkiem metodycznym dla innych bibliotek w Polsce.
Od 1996 r., do Biblioteki Narodowej trafiają po dwa egzemplarze wszelkiego rodzaju druków: od książek i czasopism poprzez nuty, atlasy, mapy, aż do druków ulotnych, takich jak plakaty, katalogi, ulotki etc. Roczny wynik wpływających różnego rodzaju dokumentów do biblioteki wynosi ok. 120 tys. W tym czasie księgozbiór liczy około 7 mln jednostek, wśród których znajduje się kilka milionów jednostek zbiorów specjalnych. W skład zestawów wchodzi m.in. ponad 160 tys. woluminów druków, ( które zostały wydane przed 1801 r.), ok. 25 tys. jednostek rękopiśmienniczych ( w tym 6 645 tys. rękopisów muzycznych), ponad 160 tys. druków muzycznych, prawie 400 tys. rycin, fotografii i innych dokumentów ikonograficznych, ok. 80 tys. atlasów i map, 1,7 mln jednostek dokumentów życia społecznego oraz ponad 2 mln książek i 700 tys. woluminów czasopism dziewiętnastowiecznych i dwudziestowiecznych.
ikonograficznych, około 80 tys. atlasów i map, 1,7 mln jednostek dokumentów życia społecznego oraz ponad 2 mln książek i 700 tys. woluminów czasopism XIX i XX-wiecznych.
Ciekawostka nr 6 - Najstarsza książka świata
W bułgarskim Muzeum Narodowym, w Sofii można obejrzeć najstarszą książką świata. Wystawiony w muzeum obiekt, to sześć połączonych ze sobą płytek z 24-karatowego złota. Są one zapisane językiem Etrusków, którego nikt do tej pory nie zdołał w pełni odczytać. Książka posiada też ilustracje: jeźdźca, syreny, harfy oraz żołnierzy. Jej wiek oszacowano na 2,5 tys. lat. Maleńka książka została odkryta 60 lat temu, podczas kopania kanału w południowo - wschodniej Bułgarii.
Ciekawostka nr 7 - Najstarsza gazeta świata
400 lat temu – w 1609 r. ukazała się w Strasburgu pierwsza gazeta. Wydawcą był niemiecki drukarz i księgarz Johann Carolus. Nosiła nazwę „Relation”. Wkrótce pojawiło się „Aviso” – drukowane w Wolfenbüttel. Gazety ukazywały się nieregularnie. Dziennik Post Och Inrikes Tidningar - oficjalne szwedzkie wydawnictwo poświęcone bankructwom oraz komunikatom spółek i rządu - ukazywał się od 1645 roku. Gazeta, z ponad 360-letnią tradycją od 1 stycznia 2007 roku jest publikowana wyłącznie w Internecie na stronie internetowej Szwedzkiego Biura Rejestracji Spółek (SCRO). Szwedzki „Post Och Inrikes Tidningar” przestał się ukazywać w druku, jednak trzy egzemplarze dziennika będą drukowane i przechowywane w uniwersyteckiej bibliotece, by tradycja nie umarła.Pierwszą gazetą, której nakład w 1890 r. osiągnął 1 mln egzemplarzy, był francuski dziennik „Le Petit Journal”.Słowo „gazeta” pochodzi przypuszczalnie od włoskiego słowa „gaza”, które oznacza srokę. Tego bowiem ptaka w charakterze logo często umieszczano we włoskich gazetach. Tak nazywano także drobną monetę, za którą nabywano dzienniki w ówczesnej Wenecji. Słowo „gazeta” może pochodzić także od hebrajskiego „izgard”, oznaczającego herolda, gońca, zwiastuna. Pierwsza gazeta codzienna, wydawana 6 dni w tygodniu, zaistniała w Lipsku w 1650 r. Pomysł szybko przyjął się w całej Europie. Pierwsza polska gazeta – „Merkuryusz Polski Ordynaryjny” została wydana w 1661 r. w Krakowie. Ukazywała się 1-2 razy w tygodniu w nakładzie 100-200 egz., w objętości 8-12 stron. Codzienne gazety cieszyły się coraz większą popularnością. W 1990 r. na świecie wychodziło 9220 dzienników (najwięcej ukazywało się w Indiach, Stanach Zjednoczonych i Związku Radzieckim). Ale w 30 krajach w ogóle nie było prasy codziennej. Do gazet o największym nakładzie należały wówczas: „The Wall Street Journal” (ok. 1 795 000 egz.) i „USA Today” (ok. 1 500 000 egz.). Obecnie szwedzki dziennik „Metro” jest gazetą o największym nakładzie na świecie. „Metro” zostało nawet wpisane do Księgi Rekordów Guinnessa. Jest gazetą bezpłatną, rozdawaną na ulicy w wielu krajach świata.
Ciekawostka nr 8 - Najmniejsza książka świata
W Piotrowicach w willi Zygmunta Szkocnego znajduje się Muzeum Najmniejszej Książki Świata. Zygmunt Szkocny ur. w 1911 roku jest z zawodu architektem. Pierwszym dziełem pana Szkocnego była książeczka o wymiarach 15 x 20 mm, poświęcona historii III powstania śląskiego opisanego w 15280 literach. Kolejne dzieła były coraz mniejsze. Do wybuchu wojny wykonał 12 miniaturowych książeczek.Wszystkie miniatury są pisane ręcznie, piórkiem technicznym na papierze welurowym lub kancelaryjnym i oprawione zgodnie z regułami sztuki introligatorskiej w cielęcą skórę. Takie zajęcie wymaga niezwykłej cierpliwości, wytrwałości, a przede wszystkim zdolności. Autor najmniejszych książek świata posiada certyfikat Guinnessa przyznany w 1994 roku.
Ciekawostka nr 9 - Największa książka świata
W Malezji wydrukowano największą książkę na świecie. 50-stronicowy album "Ilustrowana historia Sarawaku" ma 3 m wysokości i 2,2 m szerokości. Prace nad nim trwały dwa lata, drukowanie 45 dni, a oprawianie ponad miesiąc. Album trafił na aukcję, a dochód z jego sprzedaży był przeznaczony na cele dobroczynne. Gigantyczny atlas - największą książkę, jaką kiedykolwiek wydano na świecie.
Mierzący 1,8 m na 2,75 m atlas pt. Ziemia kosztuje 100 tysięcy dolarów. Pozycja zostanie wydana jedynie w 31 egzemplarzach. Sprzedane zostały już dwa egzemplarze do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Każde dzieło robione jest na zamówienie. Praca nad jednym egzemplarze trwa miesiąc
Oby przewrócić stronę w atlasie, trzeba to zrobić obiema rękami, żeby nie zniszczyć olbrzymich kart tego niezwykłego dzieła.
Ciekawostka nr 10 - Najgrubsza książka świata
Książka, w której zgromadzone zostały wszystkie przygody Panny Marple, postaci stworzonej przez Agathę Christie, została wpisana do księgi Guinnessa. Najgrubsza na świecie lektura liczy sobie 4032 strony, waży około 8 kilogramów i ma 322 mm grubości. Powstało tylko 500 kopii rekordowej książki. Zostaną sprzedane za ok. 1000 funtów.
Już jutro nowe posty!
Pozdrawiam i życzę dobrej nocy! :*
Ogłaszam mini - konkurs!
Zadaniem konkursowym będzie napisanie recenzji książki pt.,, Wakacyjna przygoda", autorstwa Iriny Guro. Nie martwcie się, utwór nie jest długi. Ma jedynie 60 stron. Bardzo szybko się go czyta (ja od deski do deski w niecałą godzinę).
Zadaniem konkursowym będzie napisanie recenzji książki pt.,, Wakacyjna przygoda", autorstwa Iriny Guro. Nie martwcie się, utwór nie jest długi. Ma jedynie 60 stron. Bardzo szybko się go czyta (ja od deski do deski w niecałą godzinę).
Prace konkursowe proszę przesyłać na mojego e-maila: vera.leniartek@gmail.com.
Jakiekolwiek pytania w sprawie konkursu, proszę zadać mi pod tym postem.
Macie czas do 15 sierpnia.
Czekam na najciekawsze recenzje!!!
Zwycięzca otrzyma nagrody - to tajemnica!
Zapewniam, że nie pożałujecie...
Całuski! :*
POST INFORMACYJNY!
Czekam na Wasze pomysły, do jakich książek mogę napisać recenzje, jakich chcielibyście bliżej poznać autorów, itd. Możecie mi również zadawać pytania, a ja w miarę możliwości będę wam odpowiadała. Lecz przejdźmy do rzeczy:
Czekam na Wasze pomysły, do jakich książek mogę napisać recenzje, jakich chcielibyście bliżej poznać autorów, itd. Możecie mi również zadawać pytania, a ja w miarę możliwości będę wam odpowiadała. Lecz przejdźmy do rzeczy:
CHCIAŁABYM SPRÓBOWAĆ NAGRYWAĆ DLA WAS VIDEO - RECENZJE, ALE MUSZĘ POZNAĆ WASZE ZDANIE NA TEN TEMAT, CZY CHCIELIBYŚCIE, ABYM COŚ TAKIEGO TWORZYŁA...
NAPISZCIE MI SWOJE SUGESTIE W KOMENTARZACH POD TYM POSTEM!
Biografia autorów nr 4 - Arkady Fiedler
Arkady Fiedler
Arkady Fiedler urodził się 28 listopada 1894 roku w Poznaniu, a zmarł 7 marca 1985 r. w Puszczykowie. Był pisarzem i podróżnikiem. Podjął się studiów w Poznaniu oraz Krakowie. W 1923 r. ukończył naukę w Akademii Sztuk Graficznych w Lipsku. Jako poeta zadebiutował w 1917 r. Napisał trylogię, w której skład wchodzą książki, pt.,, Wyspa Robinsona " (1954 r.), ,,Orinoko " (1957 r.) oraz ,, Biały Jaguar " (1980 r.). W 1918 roku brał udział w powstaniu wielkopolskim. Odbywał regularne podróże w latach 1927–1939. Podczas pobytów w różnych zakątkach świata napisał reportaże. W 1935 r. ukazał się jeden z nich, pt.,, Ryby śpiewają w Ukajali", a rok później, pt.,, ,, Zwierzęta z lasu dziewiczego". W roku 1937 został wydany kolejny reportaż, pt.,, Kanada pachnąca żywicą". W każdym reportażu stosował plastyczne opisy egzotycznych krain, aby ukazać ich piękno i wdzięk, a w dodatku pisał po gawędziarsku. Dzięki temu, jego doskonale napisane dzieła zapewniły mu trwałe miejsce wśród najpoczytniejszych polskich pisarzy. Wybuch II W.Ś. zaskoczył Fiedlera podczas pobytu na Tahiti. W 1940 r. przedostał się do bombardowanej Anglii. Gdy przebywał wśród polskich lotników i marynarzy, klimat i atmosfera wojenna, natchnęły go do napisania dwóch książek. Jedna z nich, bardzo słynna, pt.,, Dywizjon 303" została ukazana w 1942 r., a kolejna powstała w Anglii, pt. „Dziękuję ci, kapitanie” została wydana w 1944 r. Po powrocie do ojczyzny zaczął pisać książki opisujące egzotykę i klimat Ameryki Południowej. Za swe wspaniałe dzieła otrzymał wiele Nagród Literackich.
Cytaty A. Fiedlera:
-
Biografia autorów nr 3 - Daniel Defoe
Daniel Defoe
Daniel Defoe (wł. Daniel Foe ) urodził się ok. 1659 r., a zmarł 16 kwietnia 1731 r. w Londynie. Pochodził z rodziny angielskich protestantów - purytanów. Jego ojciec Pochodził z rodziny angielskich protestantów - purytanów, jego ojciec był rzeźnikiem w Stoke Newington w Londynie. Wtenczas odnoszono się do purytan, jako dysydentów, czyli osób mających odmienne poglądy, niż te, które uważano za słuszne dla wszystkich Anglików. Purytanie prowadzili surowy tryb życia. Ich najważniejszymi wartościami była modlitwa, praca i samodzielne studiowanie Biblii. W takich okolicznościach właśnie był wychowywany młodzianek, Daniel Foe - w poczuciu poszanowania pracy, przykazań i słów zawartych w Biblii. Ukończył naukę w seminarium, w Stoke Newington. Na początku trudził się z kupiectwem i był odpowiedzialny za sprowadzanie towarów z Hiszpanii oraz Portugalii. Jego żoną i matką siódemki dzieci była Mary Tuffley. Swoje nazwisko przekształcił, dodając arystokratycznie brzmiące ,, De", aby służyło jako pseudonim literacki. Jego debiutem stał się pamflet polityczny z roku 1698. W roku 1701 wydał satyryczny poemat , pt. ,, Anglik z krwi i kości", a rok później ,, Najprostszy sposób na dysydentów". Przez wydanie tej Publikacji Daniel Defoe wpadł w duże tarapaty. Pisarz trafił do aresztu, ponieważ uważano, że wyszydzanie wysokich dostojników kościelnych jest haniebnym czynem. Jednak społeczeństwo zrozumiało poglądy Anglika i stawiło się za nim. Niestety, pisarz trafił po raz kolejny do więzienia, kiedy opublikował satyrę, pt.,, Racje przeciw sukcesji hanowerskiej dynastii. W bardzo późnym wieku, ok. 59 lat zyskał sławę jako powieściopisarz, wydając lekturę, pt.,, Robinson Crusoe.
Opisał w tej książce niezwykłe dzieje rozbitka, który wylądował samotnie na bezludnej, nieznanej jemu wyspie. Za swój pierwowzór wykorzystał autentyczną historię Alexandra Selkirka. Następnie pojawiły się kolejne powieści, pt. ,, Dalsze przypadki Robinsona Crusoe" i ,, Rozmyślania". Powieść ta od razu zyskała wielką popularność. W 1769 r. ukazało się pierwsze polskie wydanie powieści, pt.,, Robinson Crusoe". Jego późniejsze dzieła opierały się na tematyce sensacyjno-obyczajowej. Z wielkim powodzeniem. Miejsce w czołówce zajmuje również znakomita relacja reportażowa o epidemii dżumy w Londynie w 1664 r., pt.,, Dziennik roku zarazy", wydany w 1722 r. Równie ważnymi dziełami, które powstały u schyłku życia Daniela Defoe to traktaty. Jeden z nich, pt. ,, Kupiec doskonały", pochodzi z roku 1726, a drugi to ,, Wyborowy Gentleman" wydany kilkadziesiąt lat po śmierci pisarza, która nastąpiła w roku 1731.
Cytaty Daniela Defoe:
,,Ciemność jest sojusznikiem tych, którzy zamierzają uciekać."
,,W każdym, choćby najgorszym położeniu, znajduje się jakaś pociecha, którą w ogólnym rachunku dobra i zła zapisać można po stronie zysków."
,,Przyjaźń wypływa z wielu źródeł, z których największym jest szacunek."
,,Wszelkie niezadowolenie z tego, czego nam brak,
płynie z braku wdzięczności za to, co posiadamy."
,,Kto posiada kota, nie musi się obawiać samotności."
,,Oszukać diabła to nie grzech."
,,O tym, czym naprawdę jest wolność, wiedzą niestety tylko ci, co ją stracili."
,,Jest bowiem w człowieku dziwna jakaś ciekawość i chęć badania rzeczy nieznanych."
,,Jakiś los tajemny i przemożny nagli nas i zniewala, abyśmy stali się narzędziem naszej własnej
zguby nawet wówczas, kiedy ją już przed sobą widzimy i rzucamy się w nią z otwartymi oczami."
,,Kto ugina się pod ciężarem, ten zwiększa tylko jego ciężar."
,,Małą zaiste siłę mają słowa, gdy głodny brzuch im się sprzeciwi."
,,Noc jest ciemna. Pośród ciemności nocy kryje się wszystko, co słabe."
,,Osamotnienie mojego sławnego na całym świecie bohatera powinno przypominać czytelnikom o osamotnieniu duchowym, jakiego wszyscy doświadczamy nawet wówczas, gdy prowadzimy aktywne życie w środku zatłoczonego miasta. "
,,Jest w tym pewna pociecha, gdy przyczyni się do naszej zguby nie łotr, lecz człowiek uczciwy."
,,Cóż, wiodło cię znowu na morze? – można by zadać pytanie. Nie wiem, co na nie odpowiedzieć. Pytajcie tak samo muchy, dlaczego brzęczy i lata. Pytajcie tak samo zwierza, dlaczego kąsa i drapie. Pytajcie ryby i ptaka. I ognia, dlaczego płonie. I wody, dlaczego płynie. Taka natura jest rzeczy. Żeglarza ciągnie na morze. "
,,Nauczyłem się z czasem, że wszystko w życiu ma swoją cenę i za wszystko płacić trzeba takim lub innym sposobem. I jeśli popatrzę wstecz na moje życie, z goryczą przyjdzie mi wyznać, że twardym dla mnie było mistrzem i niezbyt długo kazało pozostawać w terminie..."
,,Rozum ludzi początkiem jest wszelkiej substancji."
,,Te, co przyjmują oświadczyny, wyprzedzają o krok te, którym się nikt nie oświadczył, a o dwa
kroki te, które gotowe są zgodzić się na wszystko, zanim ktokolwiek zrobi im jakąś propozycję. "
,,Wszędzie można mieć przyjaciół. Zależy to tylko od człowieka. "
,,Człowiek, który potrafi mówić po łacinie, może odbyć podróż z jednego końca Polski na drugi z taką łatwością, jak gdyby urodził się w tym kraju. Mój Boże! Cóż by uczynił dżentelmen, któremu by przyszło podróżować po Anglii, a który nie znałby żadnego języka prócz łaciny [...]. Nie mogę się nie użalić nad kondycją takowego podróżnika."
,,Ważną jest rzeczą dla kobiet, które się jeszcze czegoś spodziewają od świata, by zachowały pozory cnoty, gdyby ją nawet samą już utraciły."
,,Wenecja i Polska to dwa kraje szczególne, w których pojęcie szlachectwa z urodzenia doprowadzono w tym czasie do najwyższej, a najbardziej śmiesznej krańcowości."
,, W Polsce próżność ona płynąca ze szlachetnego urodzenia doprowadzona bywa do tak przeogromnej ekstrawagancji, iż samo już imię szlachcica oraz tytuł starosty, wojewody lub kasztelana przynosi mu wyższość nad wszystkimi wasalami jako też i prostym ludem; większą nieporównanie od tej, jaką cieszy się król lub cesarz, władzę nad nimi bardziej absolutną i możność większego ich unieszczęśliwiania niźli nieszczęście poddanych grand seigniora lub chana Tatarów, tak iż depcą lud uboższy jakoby psów, a także często ich mordują, kiedy zaś to uczynią, nikomu z owego postępku nie muszą zdawać sprawy [...]."
Daniel Defoe
Daniel Defoe (wł. Daniel Foe ) urodził się ok. 1659 r., a zmarł 16 kwietnia 1731 r. w Londynie. Pochodził z rodziny angielskich protestantów - purytanów. Jego ojciec Pochodził z rodziny angielskich protestantów - purytanów, jego ojciec był rzeźnikiem w Stoke Newington w Londynie. Wtenczas odnoszono się do purytan, jako dysydentów, czyli osób mających odmienne poglądy, niż te, które uważano za słuszne dla wszystkich Anglików. Purytanie prowadzili surowy tryb życia. Ich najważniejszymi wartościami była modlitwa, praca i samodzielne studiowanie Biblii. W takich okolicznościach właśnie był wychowywany młodzianek, Daniel Foe - w poczuciu poszanowania pracy, przykazań i słów zawartych w Biblii. Ukończył naukę w seminarium, w Stoke Newington. Na początku trudził się z kupiectwem i był odpowiedzialny za sprowadzanie towarów z Hiszpanii oraz Portugalii. Jego żoną i matką siódemki dzieci była Mary Tuffley. Swoje nazwisko przekształcił, dodając arystokratycznie brzmiące ,, De", aby służyło jako pseudonim literacki. Jego debiutem stał się pamflet polityczny z roku 1698. W roku 1701 wydał satyryczny poemat , pt. ,, Anglik z krwi i kości", a rok później ,, Najprostszy sposób na dysydentów". Przez wydanie tej Publikacji Daniel Defoe wpadł w duże tarapaty. Pisarz trafił do aresztu, ponieważ uważano, że wyszydzanie wysokich dostojników kościelnych jest haniebnym czynem. Jednak społeczeństwo zrozumiało poglądy Anglika i stawiło się za nim. Niestety, pisarz trafił po raz kolejny do więzienia, kiedy opublikował satyrę, pt.,, Racje przeciw sukcesji hanowerskiej dynastii. W bardzo późnym wieku, ok. 59 lat zyskał sławę jako powieściopisarz, wydając lekturę, pt.,, Robinson Crusoe.
Opisał w tej książce niezwykłe dzieje rozbitka, który wylądował samotnie na bezludnej, nieznanej jemu wyspie. Za swój pierwowzór wykorzystał autentyczną historię Alexandra Selkirka. Następnie pojawiły się kolejne powieści, pt. ,, Dalsze przypadki Robinsona Crusoe" i ,, Rozmyślania". Powieść ta od razu zyskała wielką popularność. W 1769 r. ukazało się pierwsze polskie wydanie powieści, pt.,, Robinson Crusoe". Jego późniejsze dzieła opierały się na tematyce sensacyjno-obyczajowej. Z wielkim powodzeniem. Miejsce w czołówce zajmuje również znakomita relacja reportażowa o epidemii dżumy w Londynie w 1664 r., pt.,, Dziennik roku zarazy", wydany w 1722 r. Równie ważnymi dziełami, które powstały u schyłku życia Daniela Defoe to traktaty. Jeden z nich, pt. ,, Kupiec doskonały", pochodzi z roku 1726, a drugi to ,, Wyborowy Gentleman" wydany kilkadziesiąt lat po śmierci pisarza, która nastąpiła w roku 1731.
Cytaty Daniela Defoe:
,,Ciemność jest sojusznikiem tych, którzy zamierzają uciekać."
,,W każdym, choćby najgorszym położeniu, znajduje się jakaś pociecha, którą w ogólnym rachunku dobra i zła zapisać można po stronie zysków."
,,Przyjaźń wypływa z wielu źródeł, z których największym jest szacunek."
,,Wszelkie niezadowolenie z tego, czego nam brak,
płynie z braku wdzięczności za to, co posiadamy."
,,Kto posiada kota, nie musi się obawiać samotności."
,,Oszukać diabła to nie grzech."
,,O tym, czym naprawdę jest wolność, wiedzą niestety tylko ci, co ją stracili."
,,Jest bowiem w człowieku dziwna jakaś ciekawość i chęć badania rzeczy nieznanych."
,,Jakiś los tajemny i przemożny nagli nas i zniewala, abyśmy stali się narzędziem naszej własnej
zguby nawet wówczas, kiedy ją już przed sobą widzimy i rzucamy się w nią z otwartymi oczami."
,,Kto ugina się pod ciężarem, ten zwiększa tylko jego ciężar."
,,Małą zaiste siłę mają słowa, gdy głodny brzuch im się sprzeciwi."
,,Noc jest ciemna. Pośród ciemności nocy kryje się wszystko, co słabe."
,,Osamotnienie mojego sławnego na całym świecie bohatera powinno przypominać czytelnikom o osamotnieniu duchowym, jakiego wszyscy doświadczamy nawet wówczas, gdy prowadzimy aktywne życie w środku zatłoczonego miasta. "
,,Jest w tym pewna pociecha, gdy przyczyni się do naszej zguby nie łotr, lecz człowiek uczciwy."
,,Cóż, wiodło cię znowu na morze? – można by zadać pytanie. Nie wiem, co na nie odpowiedzieć. Pytajcie tak samo muchy, dlaczego brzęczy i lata. Pytajcie tak samo zwierza, dlaczego kąsa i drapie. Pytajcie ryby i ptaka. I ognia, dlaczego płonie. I wody, dlaczego płynie. Taka natura jest rzeczy. Żeglarza ciągnie na morze. "
,,Nauczyłem się z czasem, że wszystko w życiu ma swoją cenę i za wszystko płacić trzeba takim lub innym sposobem. I jeśli popatrzę wstecz na moje życie, z goryczą przyjdzie mi wyznać, że twardym dla mnie było mistrzem i niezbyt długo kazało pozostawać w terminie..."
,,Rozum ludzi początkiem jest wszelkiej substancji."
,,Te, co przyjmują oświadczyny, wyprzedzają o krok te, którym się nikt nie oświadczył, a o dwa
kroki te, które gotowe są zgodzić się na wszystko, zanim ktokolwiek zrobi im jakąś propozycję. "
,,Wszędzie można mieć przyjaciół. Zależy to tylko od człowieka. "
,,Człowiek, który potrafi mówić po łacinie, może odbyć podróż z jednego końca Polski na drugi z taką łatwością, jak gdyby urodził się w tym kraju. Mój Boże! Cóż by uczynił dżentelmen, któremu by przyszło podróżować po Anglii, a który nie znałby żadnego języka prócz łaciny [...]. Nie mogę się nie użalić nad kondycją takowego podróżnika."
,,Ważną jest rzeczą dla kobiet, które się jeszcze czegoś spodziewają od świata, by zachowały pozory cnoty, gdyby ją nawet samą już utraciły."
,,Wenecja i Polska to dwa kraje szczególne, w których pojęcie szlachectwa z urodzenia doprowadzono w tym czasie do najwyższej, a najbardziej śmiesznej krańcowości."
,, W Polsce próżność ona płynąca ze szlachetnego urodzenia doprowadzona bywa do tak przeogromnej ekstrawagancji, iż samo już imię szlachcica oraz tytuł starosty, wojewody lub kasztelana przynosi mu wyższość nad wszystkimi wasalami jako też i prostym ludem; większą nieporównanie od tej, jaką cieszy się król lub cesarz, władzę nad nimi bardziej absolutną i możność większego ich unieszczęśliwiania niźli nieszczęście poddanych grand seigniora lub chana Tatarów, tak iż depcą lud uboższy jakoby psów, a także często ich mordują, kiedy zaś to uczynią, nikomu z owego postępku nie muszą zdawać sprawy [...]."
Z racji tego, że mamy wakacje ( do dzieci i młodzieży ), wpadłam na pomysł, aby przedstawić wam recenzje dwóch wakacyjnych książek. Ich wspólnym wątkiem jest pobyt bohatera na bezludnej wyspie. Jedną z nich jest powieść, pt.,, Przypadki Robinsona Cruzoe", autorstwa Daniela Defoe. Cała akcja książki skupia się na tytułowym bohaterze, Robinsonie. Marzył on od zawsze, żeby wybrać się w prawdziwą morską wyprawę po świecie. Rodzice jednak nie pozwalali mu. Z tego powodu, Cruzoe uciekł z domu i popłynął ze swoim przyjacielem do Londynu. Stamtąd, na skutek wielu wypadków wyruszył w kolejną podróż. Tym razem nieszczęśliwą... Statek rozbił się na morzu i Robinson jako jedyny z załogi, wylądował na bezludnej wyspie. Od tej pory musiał sobie sam poradzić, mimo tego, że nie miał za wielu narzędzi oraz z powodu trwogi i strachu, którego przysparzała mu tajemnicza wyspa... Powieść ta wywarła na mnie pozytywne wrażenie. Najbardziej spodobał mi się styl pisania autora oraz niezwykle dokładne i obszerne opisy egzotycznej wyspy. Dzięki nim mogłam włączyć swoją wyobraźnię i barwnie fantazjować do woli. Dowiedziałam się również ciekawych wiadomości o dawnych zwyczajach obcokrajowców w latach XVII w. Przyswoiłam sobie zasób bogatego słownictwa oraz poznałam nowe wyrazy, takie jak ,,stępa", czy ,,sajdak". Cały utwór jest napisany spójnie i jasno. Tę niezwykłą, oryginalną lekturę czyta się miło oraz przyjemnie. Gorąco ją polecam, gdyż jest ciekawa, a także wciągająca.
Ocena: 10/10 :-)
Kolejną powieścią przygodowo-podróżniczą jest ,, Wyspa Robinsona", autorstwa Arkadego Fiedlera. Nie jest ona jednak związana z opisanym wyżej bohaterem, lecz jest on wspominany w tej lekturze. Książka opowiada o Johnie Boberze, Angliku polskiego pochodzenia. Uczestniczył w powstaniu kolonistów przeciwko angielskim lordom, lecz niestety powstanie upadło. I aby chronić swoje życie, John ucieka z kraju na pokładzie kaperskiego statku. Nie jest on piratem, lecz jedynie mógł na takim przebywać i ukrywać się przed wrogami. Kapitan jest bardzo surowy. Przetrzymuje on niewolników indiańskich i znęca się nad nimi niemiłosiernie. Bober nie jest jednak w stanie im pomóc choćby bardzo tego pragnął , bo spotkałoby go to samo. Podczas sztormu, okręt rozbija się i John, podobnie jak Robinson, jako jedyny z załogi, ląduje na bezludnej wyspie. Lecz tylko tak mu się wydaje. Bohater jest zafascynowany Robinsonem, przeczytał trzy razy książkę D. Defoe i dzięki temu, śladami Cruzoe, potrafi sobie poradzić. W najbliższym czasie spotka on jednak ludzi. Będą to wrogowie? A może przyjaciele...
Książka była wspaniała! Pochłonęła mnie do reszty! Nie mogłam skończyć jej czytać! Przeczytałam ją od deski do deski! Chyba nawet bardziej mi się ona spodobała, niż powieść o Robinsonie. W prosty sposób trafiła ona do mnie. Treść spójna, przejrzysta. Autor, Arkady Fiedler, naprawdę miał świetny pomysł i plan, jak napisać tę książkę. Udało mu się to bardzo. Nic dodać, nic ująć. Po prostu zabrakło mi słów! :P
Ocena: 30/10 :-P
Koniecznie, koniecznie, koniecznie ją przeczytajcie. Jeśli nie zaciekawi Was na początku, to nie odrzucajcie jej w kąt! Później akcja rozkręci się i przypuszczam, że pokochacie ją tak, jak ja! <3
czwartek, 16 lipca 2015
Biografia autorów nr 2 - Ewa Nowak
Ewa Nowak
Urodziła się 21 grudnia 1966 w Warszawie. Jest polską pisarką i publicystką. Zasłynęła szczególnie jako autorka felietonów, opowiadań oraz powieści dla dzieci i młodzieży. Czytając jej książki, mamy możliwość dowiedzenia się jak sobie radzić w domu, w szkole, w tych lepszych i gorszych momentach życia oraz w przyjaźni lub rodzinie. Jej głównymi wartościami, którymi kieruje się w życiu są uczciwość, szczerość wobec siebie i innych ludzi, prawdziwa miłość i szczerość oraz bardzo ważny, SZACUNEK dla bliźnich. Ukończyła XXXVII LO, a następnie zdobyła wykształcenie wyższe w Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej na wydziale rewalidacji, na kierunku pedagogiki terapeutycznej. W późniejszych latach pracowała jako nauczycielka i pedagog-terapeuta. Obecnie mieszka z mężem i córką na warszawskim Tarchominie (wcześniej na Bródnie). Bródno, warszawska dzielnica, inspirowała Ewę Nowak w wielu jej wspaniałych powieściach. Zadebiutowała w czasopiśmie ,,Filipinka", pisząc w nim tekst dotyczący zdawania egzaminów ustnych pt. ,, 100 % skuteczności". Współpracuje z pismami ,, Cogito", ,,Victor Gimnazjalista", ,,Trzynastka", ,,Witch", ,,Edukacja Twojego Dziecka", ,,Twój Styl", ,,Przyjaciółka" i ,,Filipinka". W roku 2002 wyd. Pracownia Słów" ukazało jej debiut książkowy, pt.,, Wszystko, tylko nie mięta". Od 2003 r. pisarka podjęła się współpracy ze znanym wyd. Egmont.
Cytaty E. Nowak:
,,Nie ma co się dręczyć. Trzeba zamknąć ten rozdział, zapomnieć, wymazać, wykasować, odkochać się, pozbyć się tego pliku z własnej pamięci. Trudno. Było, minęło.''
,,Jak ja nienawidzę tego człowieka. Dobrze, że nie mam broni, bo bym go zabiła. Że też tacy ludzie się rodzą. Wierzyłam mu, ufałam. Koniec z myśleniem o tym. Koniec!''
Musicie koniecznie przeczytać jej książki! Przynajmniej jedną! :-)
Witam, witam. Dziś przedstawię Wam moją recenzję na temat książki ,, Niebieskie Migdały". Sięgnęłam po nią, ponieważ chciałam zaspokoić swój głód książkowy i miło oraz pożytecznie spędzić wakacyjny czas oczekiwania do upragnionego wyjazdu, do słonecznej Turcji. Autorką tego utworu jest pisarka Ewa Nowak. Pisze ona wspaniałe książki dla młodzieży, których nie da się nie przeczytać! W łatwy i przyjemny sposób trafia ona do młodego czytelnika. Utwór ten opowiada o problemach współczesnych nastolatek z różnych stron Polski. O miłości, przyjaźni, itp. Idealny dla dorastających dziewczyn! Mamy możliwość poznania, jak to jest, kiedy nastolatka zakochuje się będąc w Warszawie, a jak na wsi. W jakich miejscach lubią spędzać czas, czy to nad wodą, czy w lesie, albo w kinie. Mnie osobiście książka bardzo się podobała. Sama treść jest niezwykle ciekawa i nie ma szans na nudę. Z czystym sumieniem mogę ją Wam gorąco polecić!
Ocena: 10/10 :-)
PS. Dodam jeszcze, że książka ma ponad 500 stron, a przeczytałam ją w niecałe 3 dni z przerwami. Teraz to już chyba nie macie, co do niej jakichkolwiek wątpliwości. :P
Ocena: 10/10 :-)
PS. Dodam jeszcze, że książka ma ponad 500 stron, a przeczytałam ją w niecałe 3 dni z przerwami. Teraz to już chyba nie macie, co do niej jakichkolwiek wątpliwości. :P
Oto i ona!
środa, 15 lipca 2015
Cytaty o książkach, które chwyciły mnie za serce i nie chcą puścić!
,,Pokój bez książek to jak ciało bez duszy.''
,,Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to co, już masz w sobie.''
,,Zwykli ludzie nie wiedzą ile dla kogoś zamkniętego znaczą książki.''
Wisława Szymborska - Polska
Carlos Ruiz Zafón - Hiszpania
Anne Frank - Niemcy
Umberto Eco - Włochy
Wiesław Myśliwski - Polska
Lew Tołstoj - Rosja
,,Pokój bez książek to jak ciało bez duszy.''
Gilbert Keith Chesterton
,,Czytanie książek to najpiękniejsza
zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła.''
Wisława Szymborska
zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła.''
Wisława Szymborska
,,Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to co, już masz w sobie.''
Carlos Ruiz Zafón
Anne Frank
,, Kto czyta książki, żyje podwójnie."
Umberto Eco
,, Książki to także świat, i to świat, który człowiek
sobie wybiera, a nie na który przychodzi."
Wiesław Myśliwski
,, Można być mądrym nie przeczytawszy ani jednej książki; wierząc zaś we wszystko, co jest napisane w książkach nie można nie być głupcem."
Lew Tołstoj
Autorzy tych pięknych cytatów:
Gilbert Keith Chesterton - Anglia
Carlos Ruiz Zafón - Hiszpania
Anne Frank - Niemcy
Umberto Eco - Włochy
Wiesław Myśliwski - Polska
Lew Tołstoj - Rosja
Biografia autorów nr 1 - Kornel Makuszyński
Kornel Makuszyński
* 1908r. - ,,Połów Gwiazd"
* 1910r. - ,,W kalejdoskopie"
* 1910r. - ,,Rzeczy wesołe"
* 1911r. - ,,Zabawa w szczęście"
* 1912r. - ,,Szewc Kopytko i kaczor Kwak"
* 1913r. - ,,Awantury arabskie"
* 1914r. - ,,Straszliwe przygody"
* 1915r. - ,,Perły i wieprze''
* 1916r. - ,,Bardzo dziwne bajki'' (Bajka o królewnie Marysi, o czarnym łabędziu i o lodowej górze, Szewc Kopytko i kaczor Kwak, O tym jak krawiec Niteczka został królem, Dzielny Janek i jego pies),
* 1917r. - ,,Po mlecznej drodze''
* 1919r. - ,,Piosenki żołnierskie''
* 1919r. - ,,Słońce w herbie''
* 1925r. - ,,Bezgrzeszne lata''
* 1928r. - ,,O dwóch takich, co ukradli księżyc'' – na jej podstawie nakręcono film fabularny i serial animowany,
* 1929r. - ,,Listy zebrane''
* 1930r. - ,,Przyjaciel wesołego diabła'' – na jej podstawie nakręcono dwa filmy i serial,
* 1932r. - ,,Panna z mokrą głową'' – na jej podstawie nakręcono film i serial telewizyjny,
* 1933r. - ,,Skrzydlaty chłopiec''
* 1933r. - ,,Mały chłopiec''
* 1934r. - ,,Uśmiech Lwowa''
* 1935r. - ,,Wyprawa pod psem''
* 1935r. - ,,Wielka brama''
* 1936r. - ,,Złamany miecz''
* 1937r. - ,,Awantura o Basię'' – na jej podstawie nakręcono dwa filmy i serial,
* 1937r. - ,,Nowe bajki tego roku''
* 1937r. - ,,Szatan z siódmej klasy'' – na jej podstawie nakręcono dwa filmy i serial, który jest już emitowany,
* 1939r. - ,,Za króla Piasta Polska wyrasta''
* 1939r. - ,,Kartki z kalendarza''
* 1946r. - ,,List z tamtego świata''
* 1957r. - ,,Szaleństwa panny Ewy'' (powieść napisana w 1940); na jej podstawie nakręcono film kinowy i serial telewizyjny.
Kornel Makuszyński
Urodził się 8 stycznia 1884r. w Stryju (obecnie miasto na Ukrainie), a zmarł 31 lipca 1953r. w Zakopanem. Jego ojcem był Edward Makuszyński, pułkownik wojsk austriackich, a jego matką Julia z Ogonowskich. Podjął się nauki w IV Gimnazjum im. Jana Długosza we Lwowie.
Mieszkał w skromnej kwaterze, wynajmowanej u lwowskiego asenizatora i hycla Siegla na Kleparowie. W wieku 14 lat zaczął swoją przygodę z poezją. Jego pierwszym recenzentem w cukierni na Skarbkowskiej 11 był Leopold Staff. Szesnastoletni Makuszyński opublikował swoje pierwsze wiersze w lwowskim dzienniku ,, Słowo Polskie" Od 1904 był członkiem redakcji tego dziennika, zajmując się recenzjami teatralnymi.
Ukończył Wydział Filologiczny Uniwersytetu Lwowskiego oraz studiował literaturę francuską w Paryżu. W 2 poł. 1915r., podobnie jak Leopold Staff, a także tysiące innych mieszkańców Lwowa, został ewakuowany w głąb Cesarstwa Rosyjskiego. Zupełnie przypadkiem zatrzymał się w Kijowie, gdzie żyli Polacy. Wtenczas został tam prezesem miejscowego Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich oraz kierownikiem literackim kijowskiego Teatru Polskiego.
Po zakończeniu I W.Ś. powrócił do ojczyzny. Nie zatrzymał się jednak we Lwowie, lecz pojechał do Warszawy, śladami Leopolda Staffa. Mieszkał na Mokotowie, aż do 1944r. Za swoją twórczość otrzymał członkostwo Polskiej Akademii Literatury, państwową nagrodę literacką (1926r.), nagrodę PAL "Złoty Wawrzyn" i honorowe obywatelstwo Zakopanego (zamieszkał tam od 1945r). Po 1945r. objęty zakazem publikacji i poddany szykanom, co jak sam sądził związane było ze sprawą jego przyjęcia do PAL, w 1937 r. – na miejsce Wincentego Rzymowskiego, usuniętego w atmosferze skandalu (po oskarżeniach o plagiat), a pełniącego bezpośrednio po wojnie funkcję ministra kultury).
Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. W Zakopanem powstało również muzeum, ku jego wielkiej pamięci.
Kornel Makuszyński jest patronem wielu szkół. Od 1994r. przyznawana jest Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego.
Dzieła K. Makuszyńskiego:
Ukończył Wydział Filologiczny Uniwersytetu Lwowskiego oraz studiował literaturę francuską w Paryżu. W 2 poł. 1915r., podobnie jak Leopold Staff, a także tysiące innych mieszkańców Lwowa, został ewakuowany w głąb Cesarstwa Rosyjskiego. Zupełnie przypadkiem zatrzymał się w Kijowie, gdzie żyli Polacy. Wtenczas został tam prezesem miejscowego Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich oraz kierownikiem literackim kijowskiego Teatru Polskiego.
Po zakończeniu I W.Ś. powrócił do ojczyzny. Nie zatrzymał się jednak we Lwowie, lecz pojechał do Warszawy, śladami Leopolda Staffa. Mieszkał na Mokotowie, aż do 1944r. Za swoją twórczość otrzymał członkostwo Polskiej Akademii Literatury, państwową nagrodę literacką (1926r.), nagrodę PAL "Złoty Wawrzyn" i honorowe obywatelstwo Zakopanego (zamieszkał tam od 1945r). Po 1945r. objęty zakazem publikacji i poddany szykanom, co jak sam sądził związane było ze sprawą jego przyjęcia do PAL, w 1937 r. – na miejsce Wincentego Rzymowskiego, usuniętego w atmosferze skandalu (po oskarżeniach o plagiat), a pełniącego bezpośrednio po wojnie funkcję ministra kultury).
Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. W Zakopanem powstało również muzeum, ku jego wielkiej pamięci.
Kornel Makuszyński jest patronem wielu szkół. Od 1994r. przyznawana jest Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego.
Dzieła K. Makuszyńskiego:
* 1908r. - ,,Połów Gwiazd"
* 1910r. - ,,W kalejdoskopie"
* 1910r. - ,,Rzeczy wesołe"
* 1911r. - ,,Zabawa w szczęście"
* 1912r. - ,,Szewc Kopytko i kaczor Kwak"
* 1913r. - ,,Awantury arabskie"
* 1914r. - ,,Straszliwe przygody"
* 1915r. - ,,Perły i wieprze''
* 1916r. - ,,Bardzo dziwne bajki'' (Bajka o królewnie Marysi, o czarnym łabędziu i o lodowej górze, Szewc Kopytko i kaczor Kwak, O tym jak krawiec Niteczka został królem, Dzielny Janek i jego pies),
* 1917r. - ,,Po mlecznej drodze''
* 1919r. - ,,Piosenki żołnierskie''
* 1919r. - ,,Słońce w herbie''
* 1925r. - ,,Bezgrzeszne lata''
* 1928r. - ,,O dwóch takich, co ukradli księżyc'' – na jej podstawie nakręcono film fabularny i serial animowany,
* 1929r. - ,,Listy zebrane''
* 1930r. - ,,Przyjaciel wesołego diabła'' – na jej podstawie nakręcono dwa filmy i serial,
* 1932r. - ,,Panna z mokrą głową'' – na jej podstawie nakręcono film i serial telewizyjny,
* 1933r. - ,,Skrzydlaty chłopiec''
* 1933r. - ,,Mały chłopiec''
* 1934r. - ,,Uśmiech Lwowa''
* 1935r. - ,,Wyprawa pod psem''
* 1935r. - ,,Wielka brama''
* 1936r. - ,,Złamany miecz''
* 1937r. - ,,Awantura o Basię'' – na jej podstawie nakręcono dwa filmy i serial,
* 1937r. - ,,Nowe bajki tego roku''
* 1937r. - ,,Szatan z siódmej klasy'' – na jej podstawie nakręcono dwa filmy i serial, który jest już emitowany,
* 1939r. - ,,Za króla Piasta Polska wyrasta''
* 1939r. - ,,Kartki z kalendarza''
* 1946r. - ,,List z tamtego świata''
* 1957r. - ,,Szaleństwa panny Ewy'' (powieść napisana w 1940); na jej podstawie nakręcono film kinowy i serial telewizyjny.
Rodzina K. Makuszyńskiego:
Julia Ogonowska - matka (zdjęcia nie odnalazłam)
Edward Makuszyński - ojciec (zdjęcia nie odnalazłam)
Emilia Bażeńska - pierwsza żona p. Kornela (zdjęcia nie odnalazłam)
Janina Gluzińska - druga żona p. Kornela (zdjęcie wspólne)
Autorytet K. Makuszyńskiego: Leopold Staff
Cytaty Kornela Makuszyńskiego:
,,Uśmiechnęła się do mnie - o serce ratunku!
Bowiem cóż to jest uśmiech?''
Bowiem cóż to jest uśmiech?''
,,Historia jest bigosem, ciężko strawną zbieraniną nie tylko z całego tygodnia, lecz z lat wielu tysięcy."
,,Uśmiech to pół pocałunku."
,,Człowiekowi zdaje się zawsze, że jego osobiste cierpienie jest największe na świecie. A jego cierpienie jest tylko kropelką w oceanie..."
,,Nie należy budzić w nikim niezdrowych nadziei.''
,,Nie byłoby radości bez smutku."
,,Choć w Polsce wszystko jest źle zbudowane, lecz Polki są zbudowane wybornie."
,,Pierwsze westchnienie miłości to ostatnie westchnienie rozumu.''
,,...każdy list jak gdyby przeświecał tym, co w nim jest wewnątrz, tak jak na twarzy prostego człowieka odbija się treść serca. Każdy list ma swoją twarz. Ileż razy, wziąwszy list w ręce, człowiek bez powodu, bo się nie spodziewał złych wieści, uczuwa lęk... Ręce mu drżą i zwleka z otwarciem. Ileż razy! Wtedy w liście, jak w papierowej trumnie, leżą niemal zawsze słowa takie, jak umarłe, albo w nim coś płacze czarnymi łzami, i przeciwnie! Czasem list wpada, jak trzepocący się gołąb, tuli się do rąk, pieści się, uśmiecha i niecierpliwi, jak gdyby chciał, by go prędzej otworzono, bo ma do oznajmienia niespodziane szczęście, ma wykrzyknąć promieniste słowo... Wtedy zawsze z takiego listu pada ci na serce promyczek, albo na usta pada ci jak kwiat - pocałunek."
,,Stracony jest każdy dzień bez uśmiechu."
,,Z oddali wszystkie nasze godziny szkolne błękitnieją."
,,Subtelność kobieca jest tak cudowna, że kobieta żałuje cię już na kilka dni przedtem, zanim cię zdradziła.''
,,Radość wielkim jest mędrcem, bo radość stworzyła słońce i świat. Smutek niczego nie urodzi.''
,,Właściwie idzie o drobiazg i zrozumienie, że byle idiota potrafi żyć, mając pieniądze, a sztuką wspaniałą i bohaterską jest żywot bez pieniędzy.''
,,Nieskończoność można zmierzyć jedynie ludzką głupotą.''
,,Jeżeli kobieta cię zdradzi, zawsze mieć będzie żal do ciebie, że z twego powodu nie mogła tego uczynić wcześniej.''
,,W wielkiej tedy czci u ludzi będący Ibrahim, sam był na oazie El Haazar, plemię bowiem na niej mieszkające wybrało się właśnie na kradzież koni, co z wielką czyniło fantazją i należytą wprawą, nie masz bowiem nic gorszego nad to, jeśli kto rzecz swoją czyni niedokładnie i leniwie; dlatego też człowiek mądry słusznie się odwraca tyłem do złodzieja, który się pozwolił schwytać, choć i to być może, że złodziej złodziejowi nie chce spojrzeć w oczy. Można by też z tego mniemania wiedzieć, dlaczego połowa ludzi na świecie patrzy w ziemię.''
,,Turystyka: drapanie się tam, gdzie nie swędzi.''
,,Jeśli w odpowiedzi na twoje pytanie kobieta odpowiada - nie wierz jej, jeśli jednak milczy - nie wierz jej tym bardziej. ''
,,Palec mnie świerzbi co dowodzi, że jakiś potwór tu nadchodzi.''
To wspaniała postać! Ja o niej nie zapomnę! Wy też nie zapominajcie!
To wspaniała postać! Ja o niej nie zapomnę! Wy też nie zapominajcie!
Subskrybuj:
Posty (Atom)